Pod hasłem kamery IP (Internet Protocol) kryje się rodzaj kamery do monitoringu, korzystającej z technologii cyfrowej. Różni się ona od standardowej kamery telewizji przemysłowej (CCTV) przede wszystkim tym, że dane są wysyłane za pomocą sieci komputerowej internet (globalnie) lub ethernet (lokalnie).
Oczywiście proponowana jakość też jest nieco inna, niż w przypadku starych urządzeń rejestrujących.
Mimo że popularne kamery internetowe (webcams) są wykorzystywane także w warunkach domowych, do kontaktu przez sieć, to sama nazwa „kamery IP” została niejako zarezerwowana tylko do urządzeń monitorujących. W internecie znajdzie się nawet wiele kursów, jak za pomocą webcam i odrobiny inwencji zrobić własny, tani monitoring.
Standardowo dzieli się kamery IP na dwa osobne podtypy. Jeden z nich, nazywany scentralizowanym, wymaga urządzenia (serwera lub stacji roboczej), które służy jako sieciowy rejestrator video. To aktualnie wciąż jeszcze najczęściej spotykana forma tego rodzaju oprzyrządowania.
Drugi rodzaj, to kamery IP zdecentralizowane, mają one własne urządzenia rejestrujące, zapisujące dane na nośnikach cyfrowych, takich jak dyski twarde czy napędy flash USB. Ten drugi rodzaj o wiele lepiej sprawdza się tam, gdzie nie ma dostępu do głównego serwera. Przy poprawnej konfiguracji IP tego typu urządzeń można za to połączyć je z internetem i za jego pomocą kontrolować urządzenie. Jest to zdecydowany krok naprzód, jeśli chodzie o sprawność urządzeń monitorujących.